Strona głównaLękGlicyna na lęk
W skrócie

Czym jest glicyna na lęk?

Glicyna — najpowszechniejszy i najprostszy strukturalnie aminokwas — odgrywa ważną rolę w wielu funkcjach organizmu. Chociaż nie jest uważana za aminokwas egzogenny (organizm potrafi ją wytwarzać), stres i zła dieta mogą prowadzić do jej niedoborów.1 Utrzymanie odpowiedniego poziomu glicyny może być trudniejsze, niż się wydaje — zarówno czynniki środowiskowe, jak i stres, uszczuplają jej zapasy. O dobrej jakości białko również łatwo nie zadbać, gdy dieta opiera się na substytutach i żywności przetworzonej, a dieta wegetariańska lub wegańska jeszcze bardziej zwiększa prawdopodobieństwo niedoboru.

Jak glicyna działa na lęk?

Naukowcy z UF Scripps Institute for Biomedical Innovation and Technology w Wertheim odkryli, że glicyna wysyła do mózgu sygnał „zwolnij”, co może pomóc w łagodzeniu lęku i innych zaburzeń nastroju. Jest jednak pewien haczyk: chociaż glicyna może hamować uwalnianie noradrenaliny i na krótko łagodzić ostry atak paniki, nie jest trwałym rozwiązaniem problemu lęku — jest obiecująca w perspektywie krótkoterminowej, ale nie stanowi poważnego kandydata do radzenia sobie z problemem w dłuższym okresie.

Glicyna działa poprzez blokowanie uwalniania neuroprzekaźnika noradrenaliny. Przy pierwszych oznakach ataku paniki należy umieścić dwa gramy glicyny w proszku pod językiem i pozwolić jej się powoli rozpuścić; w razie potrzeby proces można powtórzyć po kilku minutach. W większości przypadków problem ustępuje w ciągu dziesięciu minut. Glicyna ma lekko słodki smak. W większości badań stosuje się do 6 g dziennie — przekroczenie tej dawki grozi nudnościami i bólem brzucha.

Glicyna pełni w organizmie niezbędne funkcje, ale w przypadku lęku działa tylko przez krótki czas i łagodzi chwilowy stan, a nie jego przyczynę — co czyni ją szybkim narzędziem w przypadku nagłego wzrostu lęku lub ataku paniki, a nie stałym, długoterminowym sposobem radzenia sobie z lękiem.

Jakie środki bez recepty pomagają na lęk?

W poszukiwaniu skutecznego, trwałego sposobu radzenia sobie z lękiem, witeksyna i Hericium erinaceus to dwaj naturalni sprzymierzeńcy, którzy są naprawdę obiecujący. Flawonoid witeksyna ma niezwykłą zdolność do redukowania lęku — działa na receptory GABA w mózgu, obniżając stres i ułatwiając relaksację. W przeciwieństwie do glicyny jej działanie nie jest ulotne; zapewnia trwałą ulgę bez skutków ubocznych, co czyni ją cenną w walce z lękiem.

Hericium erinaceus, grzyb leczniczy, który uzupełnia działanie witeksyny, dodatkowo wzmacnia tę strategię. Ten niezwykły grzyb stymuluje neurogenezę — wzrost nowych komórek mózgowych. Poprawia funkcje poznawcze i buduje bardziej odporny umysł, lepiej przygotowany do radzenia sobie z tym, co przyniesie życie. Razem, witeksyna i H. erinaceus, oddziałują zarówno na psychologiczną, jak i neurologiczną stronę lęku, co sprawia, że to połączenie jest kompletną, długoterminową odpowiedzią. Stosuje się wyłącznie silne ekstrakty wodne z H. erinaceus, a dla osiągnięcia znaczących rezultatów najlepiej przyjmować je przez dłuższy czas.

Więcej o tych najlepszych związkach aktywnych na lęk można przeczytać tutaj.

Powiązany suplement
Vitexin 90 od Zenius Labs™ →

Często zadawane pytania

Czym jest glicyna i jak działa?

Glicyna to najprostszy strukturalnie aminokwas, działający w organizmie jako neuroprzekaźnik hamujący. Blokuje uwalnianie noradrenaliny w mózgu, dzięki czemu może tymczasowo zmniejszyć intensywność lęku i ataków paniki. Organizm wytwarza glicynę, ale stres i zła dieta mogą prowadzić do jej niedoborów.

Czy glicyna jest długoterminowym rozwiązaniem na lęk?

Nie. Glicyna działa krótko i najlepiej sprawdza się jako narzędzie przynoszące szybką ulgę przed epizodem paniki lub w jego trakcie. Nie usuwa przyczyn lęku. W strategii długoterminowej lepiej sprawdzają się związki wspierające układ GABA i regenerację nerwów — takie jak witeksyna i Hericium erinaceus.

Jak stosować glicynę w przypadku ataku paniki?

Umieść 2 gramy glicyny w proszku pod językiem i pozwól jej się powoli rozpuścić; w razie potrzeby można powtórzyć po kilku minutach. W wielu przypadkach zmniejszenie objawów zauważalne jest w ciągu około 10 minut.

Jak glicyna wypada w porównaniu z witeksyną?

Glicyna to szybkie, krótkoterminowe rozwiązanie — blokuje uwalnianie noradrenaliny, przynosząc natychmiastową ulgę. Witeksyna działa na receptory GABA-A na tej samej zasadzie co benzodiazepiny, ale bez ryzyka uzależnienia, zapewniając trwalsze wsparcie. Zaspokajają różne potrzeby.

Piśmiennictwo
  1. Pétursson H The benzodiazepine withdrawal syndrome. Addiction (Abingdon, England). 1994. PubMed
  2. Soyka M Treatment of Benzodiazepine Dependence. The New England journal of medicine. 2017. PubMed
  3. O’brien CP Benzodiazepine use, abuse, and dependence. The Journal of clinical psychiatry. 2005. PubMed
  4. Velasquez ACA et al. Effects of Passiflora incarnata and Valeriana officinalis in the control of anxiety due to tooth extraction: a randomized controlled clinical trial. Oral and maxillofacial surgery. 2024. PubMed
  5. Miyasaka LS et al. Passiflora for anxiety disorder. The Cochrane database of systematic reviews. 2007. PubMed
  1. Grundmann O et al. Anxiolytic activity of a phytochemically characterized Passiflora incarnata extract is mediated via the GABAergic system. Planta medica. 2008. PubMed
  2. Nagano M et al. Reduction of depression and anxiety by 4 weeks Hericium erinaceus intake. Biomedical research (Tokyo, Japan). 2010. PubMed
  3. Lai PL et al. Neurotrophic properties of the Lion’s mane medicinal mushroom, Hericium erinaceus (Higher Basidiomycetes) from Malaysia. International journal of medicinal mushrooms. 2013. PubMed
  4. Cipriano GL et al. Beyond Neurotrophins: A Proposed Neurotrophic-Epigenetic Axis Mediated by Non-Coding RNA Networks for Hericium erinaceus Bioactives-A Hypothesis-Driven Review. International journal of molecular sciences. 2026. PubMed
  5. Jeanclos E et al. Improved cognition, mild anxiety-like behavior and decreased motor performance in pyridoxal phosphatase-deficient mice. Biochimica et biophysica acta. Molecular basis of disease. 2019. PubMed