Rak Piersi: Objawy, Stadia i Przeżywalność

Klasyfikacja raka piersi

Prawie 80% nowotworów piersi to rak przewodowy. W 10–15% przypadków stwierdzono rak zrazikowy. Istnieje również zapalny rak piersi, który charakteryzuje się odmiennym przebiegiem biologicznym — objawia się wyraźnym zaczerwienieniem skóry i piersi, obrzękiem i bólem oraz dość wczesnymi przerzutami do węzłów chłonnych.

Objawy raka piersi

Głównym objawem raka piersi jest twardy, bezbolesny guzek wyczuwalny w piersi. Inne objawy to zmiana kształtu piersi; wciągnięta, odwrócona lub zmieniona brodawka sutkowa; powiększone węzły chłonne pod pachą; oraz wydzielina z brodawki sutkowej — zwłaszcza jeśli jest krwawa i pochodzi tylko z jednej piersi. Ból piersi nie jest typowym objawem nowotworu.

Leczenie raka z przerzutami zależy od lokalizacji przerzutów. Przerzuty do płuc i opłucnej powodują kaszel, duszności i postępującą niewydolność oddechową. Przerzuty do wątroby początkowo nie dają żadnych objawów, a następnie powodują ból i postępującą niewydolność wątroby. Przerzuty do szkieletu powodują ból w dotkniętych chorobą kościach. Przerzuty do mózgu powodują bóle głowy, nudności, wymioty i objawy neurologiczne.

Stopnie zaawansowania raka piersi (TNM)

Leczenie raka piersi

Rak piersi nie jest leczony za pomocą jednej metody, lecz poprzez połączenie kilku metod. Podstawą jest zabieg chirurgiczny (usunięcie guza). Stosuje się również: chemioterapię, radioterapię, leczenie hormonalne i terapię celowaną. Wybór leczenia zależy od rozległości choroby, stopnia zaawansowania i rokowań. Pacjentów dzieli się na grupy ryzyka, aby ocenić, jak agresywnie rozwija się choroba, i dobrać odpowiednią strategię leczenia.

Przeżywalność w przypadku raka piersi

Dane pochodzące z bazy danych SEER Narodowego Instytutu Raka — ogólne statystyki dotyczące odsetka pacjentek, które przeżyły 5 lat od rozpoznania raka piersi.

Przyczyny raka piersi

Wiele osób wciąż postrzega raka jako straszną „loterię” lub cios zgotowany przez genetyczny los. Jednak dane mówią co innego. Chociaż rak jest chorobą znaną od dawna, sto lat temu chorowało na niego mniej niż 3% ludności; dziś diagnoza ta dotyka co drugą lub co trzecią osobę.¹ Dlaczego? Współczesny system profilaktyczny (mammografia, badania przesiewowe) stanowi doskonałą siatkę bezpieczeństwa, która pomaga wcześnie wykryć chorobę i osiągnąć 99-procentowy wskaźnik przeżywalności — jednak badania przesiewowe nie zapobiegają samej chorobie. To tak, jakby codziennie sprawdzać opony samochodu pod kątem przebicia, a jednocześnie nadal jeździć po gwoździach. System profilaktyczny się zacina i będzie się zacinał, dopóki ludzie sami nie zrozumieją, że to wyłącznie oni są odpowiedzialni za swoje zdrowie – a nie ich lekarz, rząd ani firmy produkujące i sprzedające leki.

Czym są estrogeny?

Estrogeny to żeńskie hormony płciowe. Wpływają na przebieg ciąży, poczęcie, popęd seksualny, rozwój gruczołów sutkowych, pomagają regulować cykle miesiączkowe i są niezbędne do prawidłowego rozwoju piersi. Chociaż estrogeny są niezbędne dla zdrowia kobiety (od wytrzymałości kości po ochronę serca), ich nadmiar lub niewłaściwa forma stanowią bezpośrednią drogę do raka piersi. Problem pojawia się, gdy organizm otrzymuje zbyt dużo „obcych” estrogenów lub nie jest w stanie pozbyć się własnych.

Do czynników podnoszących poziom estrogenu należą: środki antykoncepcyjne — nowoczesne tabletki antykoncepcyjne o niskiej dawce zwiększają ryzyko jedynie w minimalnym stopniu, jednak ich długotrwałe stosowanie (przez wiele lat) nadal wiąże się z nieznacznie podwyższonym ryzykiem zachorowania na raka piersi;⁷ Dobrą wiadomością jest to, że po zaprzestaniu stosowania ryzyko to wraca do poziomu wyjściowego w ciągu kilku lat. Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) — terapia stosowana u kobiet po menopauzie (zwłaszcza w postaci terapii skojarzonej) również zwiększa ryzyko.

Co zrobić, aby wrócić do zdrowia

Prognozy dotyczące przeżywalności w przypadku raka piersi nie są, statystycznie rzecz biorąc, zbyt ponure — zwłaszcza we wczesnych stadiach choroby. Właśnie dlatego badania profilaktyczne i regularne samobadanie mają tak ogromne znaczenie. Jeśli jednak spóźniłaś się z profilaktyką, nie rozpaczaj i nie poddawaj się: prawdopodobieństwo pomyślnego leczenia zależy w dużej mierze również od Ciebie.

Komórki nowotworowe potrafią wysyłać sygnał „nie atakuj mnie”, przez co układ odpornościowy (komórki odpornościowe) często ich nie wykrywa. Potrzebne są naturalne immunomodulatory — takie jak lentinan — aby zmienić sposób działania układu odpornościowego i skłonić go do ataku na komórki nowotworowe z maksymalną siłą. W walce z rakiem należy dostosować dietę (nasycać siebie, jednocześnie głodząc nowotwór) oraz aktywować układ odpornościowy.